bijna 't Loodje

Het ging zaterdag even niet goed met me. Gelukkig was mn vriend bij me en die heeft me na 5min. (zegtie) wakker kunnen krijge. Wat er nou aan de hand was en hoe het nou gekomen is, weet ik eignelijk niet.
We waren ons klaar aan 't maken om boodschappen te doen. Wilde net vertrekken en ik werd ineens zo duizelig. Ging even zitten en deed mn ogen dicht want ik begon wat draaierig te worden. Toen wilde ik mn ogen weer open doen en zag ik helemaal draaierig en wazig, ik moest heel nodig ineens ook nr de wc. Ben met ogen dicht naar de wc gegaan, daar probeerde ik weer mn ogen open te doen maar het was nog steeds wazig, voelde me ook heel raar, alsof ik te weinig zuurstof binnen kreeg, kortademig. Ik zei tegen Steev, ik ga zo maar even op bed liggen. Op moment dat ik opstond liep ik naar mn slaapkamer en viel daar neer, Volgens steev met een harde klap (bonk) Hij vertelde dat hij me meteen wakker schudden en legde me op bed en heeft me een tijdje in mn gezicht geslagen, niet letterlijk natuurlijk maar om me wakker te maken. Volgens hem was ik echt even weg. Ik was blijkbaar dus flauwgevallen. kwam even bij en begon te huilen en zei dat ik geen adem kreeg en viel weer weg. Kwam weer bij en ademde heel haastig en hij kalmeerde me en toen ik beetje rustig was, liet hij me even liggen en om de kwartier wekte hij me even. Mn vriend was helemaal paniek en ik had 'm wel x gezegd. Je hebt dan wel geen rijbewijs, maar als er wat gebeurd, of je belt meteen 112 of je brengt me meteen naar de eerste hulp. Maar ja omdat hij zo paniek was, was hij vergeten dat ik zo'n briefje in portemonnee en agenda hebt liggen. Maar goed na 3uur werd ik vanzelf (beetje verward) wakker en het ging wel weer gelukkig wat beter. Heb het hele weekend tot vandaag vermoeid thuis gezeten. Vandaag de PH verpleegkundige aan de telefoon gehad en ik zal als ik volgende week dinsdag weer voor 3maandelijkse controle moet komen even wat extra onderzoeken moeten doen. Wat weet ik nog niet.
Nou Hopelijk nix ernstig, maar gelukkig voel ik me weer wat stukken beter. Alleen net als altijd als ik net nieuw infuus hebt geprikt. Heb ik nu een hele zere buik

Always in My Memory

Vandaag zou mn lieve moeder Mandy 60jaar worden. ± 10jaar geleden heeft ze ons verlaten, na een slopende ziekte van 2-3jaar.
Ik heb het goed kunnen verwerken, maar vond het in het begin erg moeilijk, vooral
omdat er zoveel is gebeurd na haar overlijden.
Door de jaren heen is elke feestdag en elke moederdag een rare dag. Op die momenten mis ik haar het meest. Moederdag vergeet ik het liefst en probeer ik te vergeten.
Afgelopen moederdag heb ik de hele dag zitten huilen. Ik was het eigenlijk een beetje vergeten, maar werd ermee geconfronteerd in de kerk. Heb vanaf dat moment heel wat gehuild. Ik mis haar zo erg. De laatste tijd vooral want denk zowat elke dag wel aan haar.
Ze heeft mij in de 16 jaar dat ze bij me was ook zoveel geleerd en gewoontes aangeleerd. Mij geleerd dat ik moet koken op gevoel en dingen uit moet proberen.
Het huis, de afwas e.d. schoon achter te laten wanneer je weg gaat. En nog veel meer.
Vaak denk ik Hoe zou zij met mijn aandoening PAH die ik erbij hebt, zijn omgegaan. Wat had zij mij meegegeven om door te strijden. Maar ja zoals de meesten ook weleens hebben, wanneer het tegenzit of in moeilijkheden zit. Spreek ze in mn dromen. Erg raar vond ik het in het begin, maar het blijkt 'normaal' te zijn. Zelf na 10jaar dat ze er niet meer is, droom ik geregeld dat ze bij me is.
Ze is en blijft mijn voorbeeld, want vaak als het lichamelijk niet goed met me gaat denk ik aan hoe hard zij streed tegen haar ongenezelijke aandoening.

Ik mis haar nog steeds heel erg en dat zal ik denk het altijd gaan doen.
Maar ooit zou ik haar terug zien, daar waar ze nu is.

"In Loving Memory and Always will Love Her"

xx

Reactie's op uitzending

Heej lieve mensen,
Diegene die het programma van afgelopen zondag hebben gekeken
Je Zal Het Maar Hebben' @BNN

Zou graag een reactie erop willen ontvangen.

Heb je het niet gezien-gemist. Surf dan ff naar www.uitzendinggemist.nl
dag: zondag of omroep: BNN JZHMH van 04-04-2008

Bekijk en geef daarna je reactie hier op mijn blogspot.
Ben je geen blogger, selecteer je dan 'anoniem' zet aan het einde van je
reactie dan WEL JE NAAM!!

Bedankt

BNN 'Je Zal Het Maar Hebben'

Wanneer?: a.s. Zondag 4 mei 2008
Hoe laat?: 22.30uur - 23.00uur
Zender?: BNN (NL.3(?))
Presentator?: Ruben Nicolai

http://www.bnn.nl/page/jezalhetmaarhebben


Dit programma besteedt aandacht aan de meest uiteenlopende aandoeningen en ziektes.
Ditmaal dus aandacht voor Pulmonale Hypertensie (eindelijk!).

Ik leef bij de dag en mijn grootste steun is God, Jezus Christus, daar haal ik mijn kracht vandaan. Ook van mijn familie-gezin, vriend(in)en die vanaf begin dat ik ziek werd achter me stonden en steunen, langzamerhand wat minder omdat ze net als mij het hebben geaccepteerd maar zeker ook nog steeds wel rekening houden met mij. Zonder hun had ik het allang opgegeven. Maar ja, nu heb ik de afgelopen 2jaar 5 nichtjes gekregen + 1 van 6jr en dit zijn mijn zonneschijn en het klinkt misschien stom maar ik leef voornamelijk voor hun en ze zijn erg dol op mij, Het liefst zijn ze alle 6 te gelijk bij tante didi op bezoek, maar dat is te druk voor mij. Of wille ze op zelfde moment dat ik bij hun komt. En het mooie ervan is. Hoe klein ze ook zijn. 4 ervan zijn 1 & 2 jaar en ze weten en voelen het egt aan dat ik vaak niet lekker in mn vel zit of pijn hebt van de infuus in mijn buik. Want vaak is het als ik hun optil is het oh tante didi auw? Of als ze op mn schoot gaan zitten, twijfelen ze aan welke kant ze het beste kunnen klimmen. Gek is dat hè, blijkbaar 'weten'ze het en 'voelen' ze het op 1 of andere manier aan. Ook ben ik weleens vermoeid dan spelen ze gerust alleen of samen, maar als tante didi fit is maken ze goed genoeg gebruik van. Wat geweldig toch zulke kleine meiden, die al snel een kippehok kunnen veroorzaken.
Ook een grote steun is, dat ik nu een lieve maar soms moeilijke vriend hebt, die mij steunt. Omdat voor hem het allemaal nog zo nieuw is, is het voor hem nog moeilijk te accepteren, maar hij leert ervan. Ben ook blij dat hij afgelopen Lotgenotendag is mee geweest. Het heeft hem duidelijk gemaakt en aan het denken gezet wat ik nou precies hebt. Ik snap en begrijp dat het moeilijk te begrijpen is, omdat ik zelf er al 10jaar mee loopt. Is het dat ik het al mijn eigen hebt gemaakt en dat het voor hem het begin is, precies zoals ik het in het begin toen ik SLE+Raynaud kreeg en in 2004 de naam PAH erbij kreeg. Toen brak mijn hart ook toen ik dat er ook nog bij kreeg, maar het is nu alweer 4jaar dat ik PAH bij me draagt en heb het geaccepteerd.
Nu ik verhalen en blogs leest van ander lotgenoten, breekt mijn hart soms weleens in stukjes. Sommige dingen zie ik niet of beter gezegd wil ik niet zien. Maar het is toch en het blijft realiteit. Daarom leef ik bij dag En mag ik leren van anderen, dat het echt wel strijden, puffen geblazen is, om door te strijden ondanks deze slopende aandoening. Nogmaals ik zeg geen ziekte, dat klinkt zo gruw, daarom AANDOENING en nix anders.
Ik ben blij dat ik na 4jr stil te hebben gezet, van God weer kracht hebt ontvangen om te werken. Het is en blijft wel wennen hoor hahah om te werken, want vrije tijd is er bijna niet meer, Nu is het plannen geblazen. Eerder was het oh lekker dagen invullen want de volgende dag kan ik lekker uitrusten en dat is nu wel anders. Maar het geeft niet. En is goed zo..

Ik vraag me af... Heeft het wel zin??

om te weer verder te gaan bloggen?!
Het voelt alsof ik voor nix zit te vertellen,
want niemand reageert of spreek me erop aan..



Geen reactie's
Geen praatje
Geen belletje..... helemaal nix...
Nou om eerlijk te zijn.....
F-R-U-S-T-R-E-R-E-N-D-----Z.E.G

Reactie plaatsen??? doe je zo!!

Lieve lezers,
Zoals ik al een x eerder had geblogt, heb gevoel dat niet veel mijn blogspot lezen, daarom zeg ik jullie hierbij
Kzou heel fijn vinden wanneer je mn blog's leest eens een reactie van u, jou, jullie te lezen.
Wanneer je geen 'blogger' ben, dan kan je onder 'anoniem' reageren!!
Wel ff je naam erbij zetten want dan weet ik tenminste wie er reageert.

Veel liefs en God Blezz
Dee2

Dit moet je even doen!!

1) Pak een rekenmachine (Start>Programma's>Bureau Accessoires>Rekenmachine)
2) Toets je schoenmaat in en doe x5
3) Op de uitkomst moet je vervolgens 50 bij optellen en daarna vermenigvuldigen met 20
4) Op de uitkomst moet je vervolgens 1007 optellen
5) En nu moet je je geboortejaar er af halen

nu krijg je 4 getallen voor je... de eerste twee is je schoenmaat, de laatste 2 je leeftijd

tis gelukt bij me

Xtra Controle @ St.Radboud (2)

gistern dus voor die Xtra controle zknhs geweest.
Gelukkig viel het mee!! Het ligt gelukkig niet aan de PH, maar dat dacht ik al wel. Meer gericht op de SLE.
Heb nu een kleine dosis ontstekingsremmende medicijnen gekregen(meloxicam) deze voor de nacht en overdag gewoon houden op de paracetamolletjes. Ook voor de zekerheid bloed geprikt,maar daar maak ik me niet druk om, gelukkig;)
Kheb vannacht egt geslapen :) af en toe wel wakker omdat ik gistern bij thuiskomst ook net nieuw infuus weer hebt geschoten.
Moet nu effe de rust nemen om aan de medicijn te wennen en weer op kracht te komen. Ik voel me vandaag errug beroerd, moet idd wennen aan de medicijn.
Heb vandaag nix binnen kunnen houden en vanochtend een hartkloppig gehad wat effe verontrustend was, maar het ging gelukkig wel weer na kwartiertje rustiger kloppen
Next woensdag weer aan de slag @work tenminste als oké mt me gaat.

Xtra Controle @ St.Radboud

Hoeraaa Ik heb de weekend goed doorgebracht.
God Dank, dat de pijn wat minder was dan afgelopen week.
Wel zo dan wanneer ik tijdje zat en stond en moest gaan opstaan of zitten dat ik dan effe had van oooh rustig opstaan of gaan zitten.
sNachts ging het iets minder, veel last van mn armen en zere rug
en veel wakker door de pijn en doordat ik het benauwd had.
Maar ik heb de weekend rustig kunnen zijn, zonder zoveeeeel para's te moeten slikken.

Vandaag (nu net) heeft de PH-verpleegkundige Nicole gebeld dat dr. Vonk mij toch wel even wilt zien. Ten eerste is dat makkelijker dan aan de telefoon, de andere reden is. Omdat ik al zolang niet zo'n erge last hebt van mn gewrichten en nu ineens zoooo erg. Wil ze me toch ook wel even voelen. Gelukkig zijn mn enkels, polsen e.d niet opgezwollen. Hoop dat het mee zal vallen en vind het ook echt wel fijner dat ze het niet zo afdoen met een telefoontje, maar dat ze het serieus willen behandelen.
Nou hoe het afgelopen is horen jullie morgen.


Dinsdag 15april 2008 :
EXTRA controle @ dr. Vonk - UMCN St.Radboud